08-12-07

FC BORAT

We wisten het eigenlijk al na de eerste kwalificatiematch, het grijze gelijkspel tegen FC Borat, de Republiek Kazakstan. Geen Europees Kampioenschap voetbal 2008 voor de Belgen. Doorheen de overbodige campagne groeide de verontwaardiging, gevolgd door diepe ergernis en eindigend met diepgewortelde onverschilligheid. Er is niets ergers dan onverschilligheid. De laatste vier wedstrijden zijn mij zelfs helemaal ontgaan. Zo kleurloos. Bovendien verkies ik clubvoetbal boven internationaal voetbal. Union – KV Kortrijk, FC Brussels – SV Dender, RSC Anderlecht – Standard  Brugge, Chelsea – Aston Villa en Internazionale Milano - Fiorentina ruiken naar gras en leren ballen. Het staat dichter bij de beleving, de mensen, dan  pakweg Portugal – Finland. Interlands hebben iets feestelijks. Wat is de charme van een wedstrijd tegen Zuid-Korea, Algerije of Griekenland? Folklore. Verplichte nummers.  Landenvoetbal is uitsluitend boeiend als men superieur wint of onverwacht stunt. Toch voor kleine naties als de onze. De finale van het EK’80 in Italië waar elf moedige Duivels het gastland heroisch uitschakelden en jammerlijk sneuvelden tegen West-Duitsland, de gewonnen openingswedstrijd tegen wereldkampioen Argentinië op het WK’82, de verloren halve finale tegen Maradona en de zijnen op het WK’86 in Mexico en, tijdens het WK’90, de onterecht verloren wedstrijd tegen Engeland. David Platt. Weet u nog dat we als beste derde (in groepen van vier), uit een groep bestaande uit wereldvermaarde voetbalnaties als Mexico, Paraguay en Irak, doorstootten naar de tweede ronde? De thriller tegen Rusland en bovenvermelde halve finale maken intussen deel uit van onze genen. Die andere wedstrijden bestaan niet méér. Een wereldkampioenschap telt twee matchen, hoogstens drie. Eindrondes zijn relevant voor grote voetbalnaties. Klassiekers als Italië-Duitsland en Engeland – Frankrijk.    Mijn Britse collega Simon en voetbalgelijkgestemde heeft sinds vorige donderdag een depressie. De Engelsen hadden genoeg aan een gelijkspel, thuis in Wembley, tegen de reeds geplaatste Kroaten. Ze verloren onverwacht. Simon kon het niet geloven, neersclachtig worstelde hij zich door de dag. Woedend en droef. Ik ben jaloers. Dat intense gevoel is me vreemd sinds de onterecht verloren wedstrijd tegen Brazilië op het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea. Simon’s geraas tegen de falende trainer Stuart McLaren klonk als een liefdesverklaring. Liefde voor de natie, de nationale elf. Mc Laren de dommerik, de verrader. Vlijmscherpe verbittering ingegeven door de wanprestatie van elf flauwe veelverdienende voetbalgoden. De schaamte van het verlies. Ontroostbaar verdriet. De voetbaldepressie hield vierentwintig uur stand maar blijft vandaag nog sluimeren. Als blijk van troost maak ik hem diets dat een EK in Mickey Mouse voetballanden als Oostenrijk en Zwitserland zelfs met het fiere “England” nooit boeiend kan zijn, dat ze er tenminste een topcompetitie hebben enz...ik sorteer het omgekeerde effect. Hij kijkt me boos aan. Totdat ik hem vraag zich even in te beelden hoe het voor ons is, de Belgen? Gelijkspelen tegen FC Borat. Simon glimlacht. Verlegen.

21:26 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rode duivels |  Facebook |

09-06-07

STOETEL

 

“Ik kan Dunga aanraken”. Ik ontvang dit smsje vrijdagavond van een goede vriend. De man bekleedt een topfunctie in de internationale voetballerij. Hij heeft net plaatsgenomen op de ere-tribune van het onwaarschijnlijke Wembley stadion, Londen. Ik sta op hetzelfde ogenblik te keuvelen op een receptie na de avant-première van een prachtige Vlaamse kortfilm, “Tot Ziens” van tekenaar, scenarist en regisseur Klaus Verschueren. Champagne, hapjes en veel mensen met rare kleren en dito accessoires.

Toch liever voetbal. Het seizoen ’06 – ‘07 is officieel voorbij, op de eindronde in tweede klasse, enkele EK kwalificatiewedstrijden en wat vriendenwedstrijden na.

Resten ons, voetbalminnende belgen, het vooruitzicht van twee cruciale interlands, thuis tegen Portugal en uit in Finland. De laatste stuiptrekkingen van een rijk gevuld voetbaljaar. Sommige naties sparren. Engeland speelt vriendschappellijk tegen Brazilië. Mijn vriend zit net achter de bank van de Brazilianen aangevoerd door coach Carlos Caetano Bledorn Verri.

Voetbalnaam Dunga, de Portugese vertaling van “Dopey” (“Stoetel”), een van de zeven dwergen.

De bijnaam past niet bij hem. Dunga, voormalig captain van de Seleçao, is een geboren leider. De gewezen verdedigende middenvelder was een heerser, een verdeler wiens schijnbaar sober voetbalspel stoelde op technisch vernuft en geniaal intellect. Eenvoud is ingewikkeld. Prijzen worden gewonnen met intelligente centrale voetballers. Dunga de veldheer leidde Brazilië naar een vierde wereldtitel in 1994 (USA). Het WK waar de Rode Duivels van Nederland wonnen met een kopbaldoelpunt van Philippe Albert, ook al een as-speler. De wereldbeker van de Arabier Saeed Al-Owairan die de Duivels na een lange rush voor schut zette door na vijf minuten te scoren voor Saudi Arabië. In een klap wereldberoemd in België. Winnen van Nederland en verliezen van een dwergstaat. Belgische charme. In de tweede ronde werden we onverdiend naar huis gestuurd door Duitsland, geholpen door de corrupte Zwitserse ref Röthlisberger. Het is en was penalty op nieuwe Belg Josip Weber. Lang vervlogen tijden.

De dag na Engeland-Brazilië (1-1) maak ik me op om de huidige lichting Rode Duivels aan te moedigen in het Heizel stadion. De wedstrijd van de laatste kans. Portugal telt evenveel inwoners als wij en speelt finales (EK 2004) of minstens halve finales (EK 2000 en WK 2006). Voor ons is het van 1986 geleden. We gaan alweer ten onder, ditmaal met opgeheven hoofd. Ze zijn echt wel beter. Onze coach, net als Dunga een voormalige verdedigende middenvelder, is de enige Rode Duivel die ooit in een finale scoorde, EK ’80, 2-1 verlies tegen West-Duitsland. Ik snak naar betere tijden. Het lijden heeft lang genoeg geduurd.  

Trainer René Vandereycken staat net na de wedstrijd op enkele meters van mij.

Ik weet niet of ik hem wil aanraken.   

16:20 Gepost door David Steegen in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rode duivels |  Facebook |