18-08-08

GILDE DE BILDE EN JOHN HARVARD

Het tussenseizoen is een zegen. Na het laatste fluitsignaal van het voetbaljaargang vallen alle spanningen weg. Géén nerveus nagelbijten méér, géén woedeaanvallen méér, de obsessionele queeste naar tickets voor de uitwedstrijden van de geliefde club houdt op, de met bierovergoten triomfen zijn voorbij, afspraken aan tankstations met gelijkgestemden onderweg naar Dender en Waregem behoren even tot het recent verleden.

Supporter zijn is slopend. Vierendertig weken balanceren op de meest uiteenlopende emoties.  Europa- en andere bekercampagnes niet meegerekend.

Ik ben wéér voltijds vader en echtgenoot. Vakantie.

De sportonderwerpen van kranten en andere media beperken zich tot tennis zonder Justine Henin, Tom Boonenloos wielrennen en de voorbereiding van de Olympische Spelen. De Spelen zijn puur amusement, interessante. De Spelen zijn ontspannend. Sprinten, zwemmen en wat voetbal. Boogschieten en hinkstapspringen laat ik aan mij voorbij gaan. De aanwezigheid van Georges Bush op de openingsceremonie is even groot nieuws als de titularisatie van Anthony Vanden Borre in de Olympische voetbalploeg of de vorm van zeiler Sébastien Godfroid. We zien allemaal wel.

In afwachting vier ik vakantie in Amerika. Boston is een ontdekking. Een mooie en aangename stad met veel gevoel voor marketing en humor. De “Freedom Trail” (de weg van de vrijheid) is een aanrader. Het goed georganiseerd parcours brengt de bezoeker langs alle belangrijke historische gebouwen en betekenisvolle landmarks. Het discours is leerrijk en boeiend. We leren dat Boston aan de wieg ligt van de Verenigde Staten. De haard van het verzet tegen de Britten. De stad van de Kennedy’s en sitcom “Cheers”. De bakermat van het Vrije Denken. Een torenhoog gebouw kondigt de 275ste verjaardag van de Vrijmetselaars van Boston aan. Het centrum van de wetenschap en de opleiding. De befaamde Massachussets Institute of Technology (MIT) en Harvard, de oudste universiteit van de Nieuwe Wereld. Acteur Tommy Lee Jones en voormalig vice-president en groene jongen Al Gore waren er kamergenoten. Matt Dillon studeerde net niet af. We laven ons aan de anecdotes. Het verhaal van John Harvard, een kerkelijk man die “The New College” - zoals de school aanvankelijk heette - leidde. De vrome man was Directeur geweest van The Saint Olave’s Grammar school in Orpington, Engeland. Na zijn heengaan schonk hij vierhonderd boeken en 750 pond sterling aan “The New College”. De negen studenten tellende school zijn hem zo dankbaar dat ze de instelling tot “The Harvard University” omdoopten. Boston is ook trots op zijn sportclubs. De “Red Sox”, het baseball team, en de “Celtics”, de basketkampioen. De vele toeristenwinkels- en kraampjes verkopen massa’s merchandising, talloze foto’s en posters van alle sporthelden en de clubs van de stad. Ook de tegenstanders komen aan bod. Larry Bird, icoon van de “Celtics”, staat broederlijk naast Michael Jordan van de “Chicago Bulls”. Een glimlachende Gilles De Bilde ingekaderd naast Gert Verheyen in een Brusselse toeristenwinkel? I don’t think so.

Op het einde van de wandeling schakel ik mijn telefoon in. Tientallen berichten uit Brussel en omstreken stromen binnen. Anderlecht verliest met 1-2 van het onooglijke FC Bate Borisov. Ik vloek en zweet. Het hart slaat ongewild op drift. De kinderen schrikken.

De vakantie is voorbij. Hoog tijd om naar huis te gaan.

  

14:37 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gilles de bilde |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.