16-06-08

CHELSEA - LIVERPOOL

Chelsea FC – Liverpool FC, de terugwedstrijd van de halve finale van de Champions League. De heenwedstrijd eindigde op 1-1, met een late own-goal van de Noorse Liverpool verdediger John Arne Riise. Noorse voetballers, géén enkele heeft me ooit kunnen bekoren. Ole Martin Arst zeker niet. Rosse Riise staat bekend om het uitlekken van zijn loonstrookje (120 000 euro per week) en de publicatie van naaktfoto’s ook al gelekt door een voormalig en erg kwaad lief. Chelsea staat voor de glamour van de wereldstad London. Licht arrogant, minstens zelfbewust. De club van de wereldberoemde kapper Vidal Sassoon. Self made man, rasechte Londoner. Hij geniet in Los Angeles van zijn imperium. Liverpool FC is een volksclub, vermaard om de evergreen “You’ll never walk alone”. De havenstad stond in vroegere jaren ook geboekstaafd als een oord van verderf, beheerst door dieven, ander tuig en een hoge werkloosheid. Een soort Charleroi, Napels of Marseille met een palmares. “The Reds” hebben een enorme aanhang in binnen en buitenland. Evenveel haten de club. De aversie wordt ingegeven door onoverwinnelijkheid in de jaren ’70 en het wangedrag van de fans. Vier jaar na het Heizeldrama in 1985, waar Liverpool hooligans verantwoordelijk zijn voor de dood van negenendertig gewone fans, gaat de club bijna ten onder aan de tragedie van “Hillsborough”. Het stadion van Sheffield Wednesday is op 15 april 1989 het decor van de halve finale van de FA Cup tussen Liverpool en Nottingham Forest. Op het einde van de eerste helft wordt de wedstrijd gestaakt. Honderden Liverpool fans worden verpletterd achter het doel. De politie weigert de hekken te openen. Slecht politiebeheer en het agressief gedrag (tegen henzelf) van de eigen Liverpool aanhang zorgen voor de dood van zesennegentig Liverpool supporters.Het Heizeldrama zal ik hen nooit vergeven. Drieentwintig jaar later sta ik in de “White Horse”, een pub in Fulham, met mijn goede vrienden, hopend op de uitschakeling van Liverpool. De middag begint rustig, tegen de vooravond start het gezang. Humor en traditie. “Sign on, sign on, with a pen in you hand, you’ll never get a job” (op “you’ll never walk alone”). Beide clubs spelen voor de derde maal een champions league halve finale tegen elkaar. Tot nu toe trok Liverpool aan het langste eind. We bezoeken het laatste café voor de wedstrijd. De pub waar Chelsea FC gesticht werd. De kelen worden gesmeerd met nog meer bier en gezang.Het is tijd om te gaan. Na twee uur voetbal en veel dramatiek davert Stamford Bridge op zijn grondvesten. “The Reds” druipen af. We zingen en drinken nog urenlang, in groep, verbonden door een onbeschrijfelijk en universeel stamgevoel. Dan gaan de pubs onherroepelijk dicht en belanden we in de kelder van een Italiaans restaurant. Voor ons wil de Napolitaan zijn zaak nog even illegaal open houden. Terwijl we ons laven aan bier en aan de heruitzending van de triomf op een even illegaal binnengehaalde Italiaanse onbetaalde betaalzender, genieten we van heerlijke pasta. Come a casa. Voetbal in een hoofdstad is altijd beter dan elders.   

20:47 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: champions league |  Facebook |

Commentaren

Chelsea Fan Een fantastisch verhaal :D , wat was ik blij dat Chelsea die halve finale won ik kon mijn geluk niet op:D

Gepost door: Flip van de Schepop | 02-11-08

De commentaren zijn gesloten.