07-05-08

CONSTANT VANDEN STOCK

Constant Vanden Stock is de beste clubvoorzitter allertijden.  Een bloemlezing. Als speler maakt hij deel uit van de kampioenenploeg van 1935. Constant Vanden Stock is een talentvolle linksback. Nooit zal Anderlecht nog zakken naar Tweede klasse. Na een zware blessure laat paarswit hem drie jaar later vertrekken naar Union St-Gilloise. Constant Vanden Stock is eenentwintig. In 1943 stopt hij met voetballen om voltijds bierbrouwer te worden. De brouwerij krijgt de naam van de plek waar hij opgroeide: Café Belle-Vue, de zaak van zijn ouders.Even later slaat het noodlot toe. Vader sterft in een Duits concentratiekamp. Philemon Vanden Stock werd met het allerlaatste transport naar Duistland gedeporteerd omdat hij het verzet had geholpen. Vanden Stock Junior snelt naar het Noord Station om de Duitsers te vermurwen hem vrij te laten. Hij biedt de Duitsers 200.000 franken (5000 euro) aan. Het mag niet baten.Nooit zal er een Duister voor Anderlecht voetballen. Een uitzondering: trainer Herbert Neumann in 1995. De teutoon houdt het nog géén zes weken vol in Brussel.  De brouwerij wordt onder zijn kundige leiding een onwaarschijnlijk succes. In 1991, één jaar na de laatste Europacup finale van RSC Anderlecht, verloren van het Sampdoria Genua van Gianluca Vialli en Roberto Mancini), verkoopt hij de brouwerij. Constant Vanden Stock blijft echter nauw bij het voetbal betrokken. Een leven lang. Tien jaar lang is hij selectieheer van de nationale ploeg (68 interlands, van 1958 tot 1968). In 1951 was hij al Voorzitter van Vorst. Eén jaar later verhuist hij voor vijftien jaar terug naar Sporting, als jeugdcoordinator. In die periode ontdekt Vanden Stock Paul Van Himst, het eeuwig boegbeeld van Sporting Club Anderlecht. In 1968 wordt hij heel even technisch directeur van Club Brugge. Daar vlucht hij even snel als hij gekomen is. De Bruggelingen kunnen zoveel ambitie niet aan. Vanden Stock wil Wilfried Van Moer kopen voor 4,5 miljoen Belgische frank (112.500 euro). De helft wil hij zelfs uit eigen zak betalen maar het Brugs Bestuur, met het onverstaanbaar dialect, weigert. Gezonde Brugse koopmansgeest? Het is ooit anders geweest. In 1969 keert hij voor eeuwig terug naar de hoofdstad.  In 1971 wordt Constant Vanden Stock Voorzitter van de RSC Anderlecht. Zijn daden: Tien maal landskampioen, zes Europabeker finales, waarvan drie gewonnen, zeven Belgische bekers en twee Europese supercups. RSCA groeit uit tot een Europese grootmacht.  Géén enkele Belgische club zal ooit het palmares van RSC Anderlecht evenaren. Dankzij Mijnheer Constant. Hij schenkt alle voetballiefhebbers (onder méér) Robbie Rensenbrink, Morten Olsen, Benny Nielsen, Franky Vercauteren, Hugo Broos, François Van der Elst, Juan Lozano, Ludo Coeck, Vincenzo Scifo, Jan Mulder, Per Friman, Luis Oliveira, Luc Nilis, Marc Degryze, Jean Thissen en Milan Jankovic.Soms wordt de bal ongewild mis geslagen. De Paraguayaan Enrique Villalba bijvoorbeeld. Dat van die “lening” zijn we ook vergeten. Over de doden niets dan goeds. Constant Vanden Stock houdt bovenal van zijn spelers. Hij waakt als  een vader over hen. “Mille, gôôt nekie zèèn wat dei twie do doon.Het schaint da’se do veul whisky drinke”” (“Emile, ga eens zien wat die twee daar doen. Het schijnt dat ze daar veel Whiskey drinken”, nvdr) sommeert Voorzitter Vanden Stock. Emile Servranckx, vertrouweling en beheerder van de club, haast zich naar Wilrijk. In het “Cederhof” aangekomen treft hij het gouden duo Juan Lozano en Ludo Coeck aan. Ze kaarten en lijken cola te drinken. Emile bestelt er ook eentje en verwisselt de glazen. Opgelucht stelt hij vast dat ze echt wel cola drinken. In Brussel aangekomen brengt hij verslag uit. “Dei journaliste, ge moot dei allemoe nie geluuve” (die journalisten, je moet die allemaal niet geloven. Nvdr) mompelt Vanden Stock. Het Belgisch voetbal heeft het allereerste televisiecontract aan hem te danken. Betaalzender “Filmnet” wil, tegen betaling, één wedstrijd per week exclusief uitzenden. Het verzet bij de profclubs is immens. De meesten vrezen immers géén volk méér over de vloer te krijgen als ze op tv komen. De visionair stelt voor één wedstrijd op vrijdagavond toe te kennen. Een wijze beslissing. Vandaag brengt het Belgisch voetbalcontract zesendertig miljoen euro per jaar op. Voordat het Heizeldrama (1985) uitbreekt, heeft hij een nieuw stadion gebouwd om méér comfort aan de stadionbezoeker te bieden. Ook de exploitatie van business seats en loges brengt veel op.   Vanden Stock sterft tijdens het weekend dat FC Brussels definitief uit Eerste Klasse degradeert en dat RSCA weggespeeld wordt bij de Luikse erfvijand. Het kan géén toeval zijn.Wij missen hem nu al. Merci Constant. 

00:41 Gepost door David Steegen in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: merci constant |  Facebook |

DE SKINHEAD VAN STAMFORD BRIDGE

Op 20 april 2008 was ik op Sclessin. Ik heb de oververdiende negende titel van Standard Club Luik vanop de eerste rij beleefd. De schande van de achtste (remember Waterschei van 1983) wordt weggespoeld met een indrukwekkend en oprecht volksfeest. Drie jaar geleden was ik in Londen voor de kampioenenviering van Chelsea FC. De vorige dateerde van een halve eeuw eerder. De ontlading begint rond tien uur ‘s ochtends in “The Wheatsheaf”, een Chelsea pub in Fulham. Veuve Cliquot en English Breakfast. Grootvaders, vaders en kleinzonen vallen elkaar een dag lang in de armen. Er wordt gezongen en blijmoedig luid gediscussieerd. Enkele uren later zakken we massaal af naar Stamford Bridge, het stadion van Chelsea. Mijn beste vriend woont in Londen en is helemaal “blue”. Collectief genot. Hij méér dan ik. Chelsea is “zijn” club. Ik kijk het aan en beleef het zoals het hoort. Respectvol, mij lavend aan het geluk van mijn dierbare vriend en de fans. De wedstrijd is een langgerekte huldiging zoals alléén Britten het kunnen. Elke speler wordt passend geeerd. Elk zijn eigen lied. Jose Mourinho, de trainer, wordt bezongen op de tonen van “La Donna è Mobile”. Naast mij staat een indrukwekkende vijftiger, groot, kaal, een tattoo van de club in zijn nek gegrift, bomberjack en bierbuik. De tranen stromen geruisloos van zijn wangen. Hij staart voor zich uit. “ik dacht dat ik dit nooit meer zou meemaken” fluistert hij ongevraagd zonder ons aan te kijken. Clubliefde, zuiver voetbalgeluk.  De Belgische media wijden de hele week het grootste deel van de berichtgeving aan de kersverse kampioen. De hype ontspoort. Standard champion. Voor de eerste keer in vijfentwintig jaar. We zullen het geweten hebben. De Premier, de Vice-Eerste Minister, de andere Vice-Eerste Minister en een Waals minister staan dagenlang op de eerste rij te kirren. De kampioen wordt in de ambstwoning van de Premier gehuldigd. Politieke recuperatie. Op donderdag breng ik een laatste groet aan de grootste voetbalpersoonlijkheid van het land. De begrafenis van Constant Vanden Stock verloopt waardig. Honderden supporters, clubiconen als Jan Mulder en Swatje Vander Elst en zoveel anderen zijn er in alle stilte bij. Marc Degryse vertelt me hoezeer hij Vanden Stock bewondert. Authentiek.  Daar komt het gemeentebestuur aan. De Eerste Schepen trekt een troosteloos droef gezicht. De man is een notoir tegenstander van het nieuwe stadion en van de modernisering van Neerpede, het jeugdcentrum van paarswit. Fabrice Cumps is een partijgenoot van “Rouche” Michel Daerden. Hun partij drukte 500.000 euro belastingsgeld door voor de bouw van het vandaag zo geroemde Luikse voetbalschool “centre Louis Dreyfuss” en de bouw van het nieuwe stadion in Luik krijgt ook hun zegen (en financiële steun). Geef mij maar de skinhead van Stamford Bridge.     

00:39 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: standard champion bis |  Facebook |

STANDARD CHAMPION

Vrijdagavond. Twee dagen voor de enige echte voetbalklassieker van het land, Standard CL – RSC Anderlecht. De traditionele pint na het werk. Onze jurist is evenwichtige man en helemaal gek van Standard Luik. Passie en liefde voor een club zijn géén afwijkingen. De man is van Boom en al die jaren trouw abonnee gebleven. Een kwarteeuw, bijna een mensenleven, hoon en vierentwintig mislukte kampioenschappen ondergaan. Respect. Ik jen hem. Na de uitschakeling in de beker tegen AA Gent, is twijfel in de groep geslopen, probeer ik. De ziel van Standard Luik is “net niet”. Een beetje zoals Feyenoord, Newcastle United en Olympique Marseille. Een prachtige achterban, zelden een prijs. Steeds weer die nieuwe spelers. Wie kent Roger Raeven nog? Het hoort gewoon zo te zijn, vervolg ik. Ik vertel hem een typisch Luikse anecdote. Na het omkoopschandaal van ’84 breken de zwarte jaren aan. Milan Mandaric, Amerikaanse tycoon en voetbalgek, wil de club redden. Ergens in september  wordt hij aan de spelersgroep voorgesteld net voor een wedstrijd. Kapitein Guy Vandersmissen vertaalt. Alle spelers zijn met verstomming geslagen. De redding is nabij. De Miljardair krijgt zelfs applaus. Zijn er nog vragen? Niemand. Toch wel, een speler steekt zijn hand op. Reserve Jean-Marc Bosman. De man van het arrest vraagt bedeesd waneer hij zijn wintervest kan krijgen? Vandersmissen durft de vraag zelfs niet vertalen. Typisch Standard. Sommige spelers schudden meewarig hun hoofd, andere barsten in lachen uit. Mandaric druipt af. De dollars ook. Waar gebeurd. Mijn collega en ik beginnen aan de lijstjes. De vijf meest mislukte transfers van Standard. Frédéric Pierre, Carlos Hermosillo, Pascal Diaz, Dirk Huysmans en Mladen Pelaic scoren hoog. De vergeten toptransfers dan maar. Nebosja Krupnikovic, Miklos Molnar, Zoran Bojovic en Emile M’Penza.Zaterdagnamiddag. Na de laatste wedstrijd van seizoen met mijn veteranen clubje, verneem ik dat Constant Vanden Stock overleden is. Het wordt even stil in de Brusselse kantine. Gestorven terwijl ik voetbal, denk ik, aan de vooravond van de match van het jaar. Het kan géén toeval zijn. Mijn Standard collega wenst me een innige deelneming per sms. Een voetbalkenner.Zondagavond. Ik geniet in Luik. De viering overtreft alle tribale affiniteiten. Hoe mooi voetbal kan zijn. Toch wel jammer dat die Mbokani de goals scoort.

Maandagmorgen. Mijn collega is nergens te bespeuren.

De Polonaise aan de oever van de Maas zal minstens vijfentwintig jaar duren.   

00:36 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: standard |  Facebook |

DE BESTE VOORZITTER TER WERELD

“Mille, gôôt nekie zèèn wat dei twie do doon.Het schaint da’se do veul whisky drinke”” (“Emile, ga eens zien wat die twee daar doen. Het schijnt dat ze daar veel Whiskey drinken”, nvdr) sommeert RSC Anderlecht Voorzitter Constant Vanden Stock. Emile Servranckx, vertrouweling van de Voorzitter en beheerder van de club, haast zich naar Wilrijk. In het “Cederhof” aangekomen treft hij het gouden duo aan. Juan Lozano en Ludo Coeck. Ze kaarten en lijken cola te drinken. Emile bestelt er ook eentje en verwisselt de glazen. Opgelucht stelt hij vast dat ze echt wel cola drinken. In Brussel aangekomen brengt hij verslag uit. “Dei journaliste, ge moot dei allemoe nie geluuve” (die journalisten, je moet die allemaal niet geloven. Nvdr) mompelt Vanden Stock.Het inzicht van Constant Vanden Stock. Op 3 mei 1978 wordt Parijs een nacht lang door Brusselaars bezet. Het hoogtepunt onder Raymond Goethals. De derde Europacup finale op rij. Een paarswit legioen met 25 000 soldaten verovert de Lichtstad. Het lied “Anderlecht à Paris sera le plus beau jour de ma vie” (op de melodie van een levenslied van Edith Piaf) is sindsdien een klassieker. RSC Anderlecht maakt brandhout van Austria Wenen. 4-2, twee maal Rensenbrink en twee maal Van Binst.  De Europabeker wordt gevierd in het prestigieuze Lido. Tijdens de show wordt de Vanden Stock plots op scène geroepen. Tussen de schaarsgeklede danseressen. De Voorzitter is een keurig man. De spelers komen niet meer bij van het lachen. Constant Vanden Stock klimt schroomvol het podium op, geeft een ingetogen maar vlotte speech, neemt het applaus dankbaar in ontvangst en vervoegt glunderend het Anderlechtgezelschap. Een onvergetelijke nacht. Naar verluidt zou hij een einde aan de spontane huldiging gemaakt hebben in het Brussels: “Naa môôt ik stoppe of ik goen last kraaige mè maan vraa” (nu moet ik stoppen of ik ga last krijgen met mijn vrouw. Nvdr). De humor van Constant Vanden Stock.Op zondag gaat de Voorzitter met zijn vrouw en enkele vrienden dineren. Altijd in Brussel. Soms gaat het gezelschap na de maaltijd dansen. Mijnheer Vanden Stock is een begenadigd danser. Sierlijk en met een onvoorstelbaar uithoudingsvermogen, walst de gentleman urenlang met zijn echtgenote en met de vrouwen van het gezelschap.Constant Vanden Stock werelds.Tweede ronde UEFA Cup, seizoen ‘83-’84. RSC Anderlecht moet naar de grauwe mijnstad Ostrava, in het toenmalige Tsjechoslovakije. Een stad met een grote sportgeschiedenis. Voormalig tenniskampioen Ivan Lendl en Milan speler Marek Jankulovski zijn in de grijze industriestad geboren. FC Banik Ostrava is een vaste waarde van de Tsjechische competitie. De traditie van de Europabeker wil dat de ontvangende club een galadiner organiseert. Constant Vanden Stock en het voltallige Anderlecht gevolg worden hartelijk ontvangen in een select restaurant. Na de gerbruikelijke plichtplegingen, nemen beide delegaties plaats aan de grote tafel. Voorzitter Vanden Stock zit naast zijn Tsjechische evenknie. Een gezellig maar erg warm open haardvuur verwarmt de ruimte. De Banik Voorzitter is kwistig met sterke drank. Constant Vanden Stock begrijpt al snel dat hij uitgedaagd wordt. De man wil de Voorzitter onder tafel drinken. Vanden Stock ondergaat waardig het onuitgesproken duel. De haard brandt hevig in hun rug. Na een paar uur slaat het noodlot toe. De Tsjech wankelt, hij slaat groen uit en is misselijk. De gezellige avond wordt abrupt afgesloten. Bij het buitengaan kan Vanden Stock een glimlach niet onderdrukken. Tegen een van de paarswitte getrouwe zegt hij: “k’èm em goe vastgehad, daan Pei”.(ik heb die mens goed vastgehad,nvdr) De Tsjech hebben ze niet meer gezien. De kracht van Constant Vanden Stock.Paul Van Himst, Robbie Rensenbrink, Juan Lozano, Marc Degrijze, Jef Jurion, Attila Ladinsky, François Van der Elst, Milan Jankovic, Gilles Van Binst, Jean Thissen, Per Frimann, Ludo Coeck, Vincenzo Scifo, Morten Olsen, Benny Nielsen, Franky Vercauteren en zo veel andere voetbalgoden hebben we aan zijn voetbalkennis te danken. Constant Vanden Stok, de voetbalkenner. Constant Vanden Stock is de beste Voorzitter van de wereld.           

00:34 Gepost door David Steegen in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rsc anderlecht |  Facebook |