02-03-08

ECHTE EN VALSE VIPS

De sfeer in en rond het Constant Vanden Stock stadion is gezellig maar onderkoeld. RSC Anderlecht – Girondins Bordeaux, de magere troost in het annus horribilis en eeuwfeest van paarswit. Slechts vijftienduizend toeschouwers hebben de weg gevonden naar de tempel van Constant Vanden Stock. De 16de finales van de UEFA Cup drijft de trouwste supporters naar de Théo Verbeeck straat en, naar gewoonte, een irriterend leger voetbaltoeristen. Genodigden. Ze bestaan in alle maten en gewichten. Bij Champions League confrontaties wordt een deel van het stadion bevolkt met oppervlakkige snobs. Het soort dat zich net ingeschreven heeft voor een Golfinitiatie in Itterbeek en algauw parmantig beweert lid te zullen gaan worden van de Golfclub van Knokke-Le-Zoute. Op hun vijftigste worden ze professioneel aan de kant gezet en leveren ze de BMW 3 reeks met tankkaart in. Het omhooggevallen volkje neemt de plaats in van de hondstrouwe supporters die de peperdure kampioenenbalabonnementen niet aankunnen. Ze zitten verspreid tussen de club loyalisten. Eén eenmalig bezoek aan het carnaval van Aalst of een voetbalmatch is voor de zelfverklaarde VIP’s folklore. De ene na de andere slechte mop rolt van de zitplaatsen. “Panathinaikos? Waar ligt dat?” “Speelt Pol Van Himst vanavond?” “Amai en zeggen dat er mensen zijn die hiervoor betalen”. Misprijzen.     Stewards zouden een politionele bevoegdheid moeten krijgen. Bij UEFA Cup matchen en andere Bekerwedstrijden wordt de B-lijst van stal gehaald. Het geknoei begint al voor de match, aan de elektronische hekken. De lagere middenkaders schuiven hun ticket minutenlang onhandig tegen de magnetische strip. Totdat een contrôleur zuchtend redding brengt. Cirque Du Soleil, een film in de IMAX of een voetbalmatch, het maakt hen allemaal niets uit. Ze bestuderen hun toegangsticket even aandachtig als de plattegrond van Disneyland. Verontschuldigend banen ze zich een weg naar hun plaats, vergezeld van een steward. De wedstrijd is dan al minstens tien minuten bezig. Tijdens de rust genieten ze van de capriolen van de clubmascotte. Alléén kinderen vinden volwassenen verkleed in pluche leuk. Ze veren recht op de verkeerde momenten, roepen moord en brand als een speler moederziel alléén uitglijdt. Ze vallen hun argeloze buren lastig met onnozele vragen en opmerkingen. Voetballeken horen niet in een stadion. Tenzij samen, allemaal afgezonderd in één vak of achter glas. Ver van ons. In tegenstelling tot de A-VIP’s, zijn de B’tjes bescheiden. Ze horen er graag even bij. Thuis en op het werk zijn het volgers, brave ja-knikkers. De afdelingsverantwoordelijke beloont hen somtijds met een kruimeltje. Anderlecht-Bordeaux. De B’tjes vertrekken tijdens een beslissende strafschoppenreeks, of erger, bij een 0 – 1 achterstand op tien minuten van het einde. Om de file te snel af te zijn.Een wedstrijd bijwonen is een slopend hoogtepunt. De opwarming is even belangrijk als de wedstrijd. Het clublied meezingen brengt geluk. Zonder ons, trouwe abonnés, bestaan de clubs niet.   Niets of niemand komt daar tussen. Wij zijn de enige echte VIP’s. 

15:42 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fake supporters |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.