08-12-07

PARTICULARISTEN

De wereld is aan de particularisten. We ondergaan de dictatuur van de groupuscules. Mondige burgers die hun gram goed georganiseerd van de daken uitschreeuwen. De eigen leefwereld wordt verward met het algemeen belang. Ze remmen belangrijke beslissingen af en houden politici jarenlang zinloos aan de waggel. De voorbeelden zijn legio. De comités tegen de nachtvluchten. CEO’s en andere hooggeplaatsten, trotse bewoners van imposante villa’s in de Brusselse rand, een welbepaalde categorie welgestelde Brusselse heren en dames wiens herenhuizen ingericht zijn met het mooiste van Alessi, Starck, Lucitalia en ander exclusief design. Schrander en assertief verzetten ze zich tegen het overvliegen van de toestellen waarmee ze jaarlijks op winter- en zomervakantie gaan. Tijdens het weekend verpozen ze in trendy kastelen alwaar ze fysiek en mentaal herbronnen, het champagne glas in de hand. Lusten, vooral géén lasten.De gemeente Jette huisvest twee amateurvoetbalclubs. Tweede Provincialer RSD Jette en derde Provincialer Ritterklub. De eerste geniet gemeentelijke steun, de andere niet. Terecht. Goede jeugdwerking. RSD voetbalt op twee locaties met evenveel kantines. De opbrengst vloeit volledig terug naar de club. Beide sportcomplexen bevinden zich in het Jetse groen, aan de rand van het Laarbeekbos en aan de Heymbosch. Ritterklub is arm. Het kleine broertje, een volkse vereniging met tweehonderd jeugdspelertjes. Stuk voor stuk echte Brusselaars, de volmaakte afspiegeling van de stedelijke werkelijkheid. Vlamingen, Franstaligen en jongetjes van “vreemde” origine. Echte ketjes. Ritter moet het stellen met twee velden die gedeeld worden met RSD. Eetfestijnen en wat steun van de Vlaamse Gemeenschapscommissie helpen het clubje te overleven. Sommige jongetjes slagen er immers niet in hun lidgeld te betalen. Ritter snakt naar eigen infrastructuur en een zelfbedruipende kantine om de opvang van de jongetjes te verzekeren. Vlaanderen, het Brussels Gewest en de Vrije Universiteit Brussel slaan daarom de handen in elkaar om de broodnodige sportsite gestalte te geven. Ook de VUB studenten zijn er welkom. Het perfecte huwelijk. Enkele volkstuintjes zouden sneuvelen. Het weegt niet op tegen de voordelen van de weldaad van sport in clubverband. In het verenigingsleven is iedereen gelijk, het sociaal bindmiddel bij uitstek, heilzaam voor de complexe stedelijke samenleving. Amateursport is onschatbaar voor Brussel en de rest van de wereld. Zo niet volgens sommige ecologisten. De groene jongens en meisjes maken zich zorgen om een paar volkstuintjes en een kolonie – of is het een zwerm ? - vleermuizen. De nachtvogels zouden kunnen last hebben van het licht en het lawaai rond de voetbalpleinen. Op honderd meter van de Brusselse Ring? De wenkbrauwen trekken pijnlijk samen. De plotse alliantie van universitaire ecowarriors met de volkstuinders is ook bizar. Gearrangeerde huwelijken zouden strafbaar moeten zijn. Hemeltergend. Voordat het overbodige gezwets beslecht wordt, ploetert Ritterklub verder. Het volgende eetfestijn serveert “vogel zonder kop”. Iedereen is welkom.   

21:20 Gepost door David Steegen in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sportbeleid |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.