08-12-07

FRANKY VERCAUTEREN

Marco Van Basten en Wim Kieft, twee Hollandse sluipmoordenaars. Supersterren van Wereldniveau. De legendarische testwedstrijden, twee rechtstreekse confrontaties tussen België en Nederland, een ware broedermoord beslisten over de deelname van de Rode Duivels aan het Wereldkampioenschap in Mexico ’86. Het onvergetelijke doelpunt van Geroges Grün in de terugwedstrijd in een volgepakte Rotterdamse Kuip zit sindsdien in ons collectief geheugen gegrift. De enige verlieswedstrijd die als een triomf gevierd werd. 2-1 verlies. Bij 2-0 zouden de Nederlanders naar Mexico gegaan zijn. De ingetogen Grün kreeg alle aandacht. Niet helemaal terecht.  We zijn het met zijn allen vergeten maar de beslissing viel een dikke maand eerder, in het Constant Vanden Stock stadion, op 16 oktober 1985. Het Heizeldrama had de nationale elf naar Anderlecht verbannen. De wedstrijd start hevig. Oorlog. Na enkele minuten klieft Vercauteren Kieft doormidden. Een welgemikte en doelbewuste stamp op de knie. Intimidatie op het hoogste niveau. De anders erg aimabele Nederlander trapt dom in de val. Hij deelt de Prins van het Astrid Park een oorveeg uit. Frank Vercauteren zijgt neer, alsof hij in de rug geschoten is. De Napolitaanse ref Elio D’Elia, niet ongevoelig voor enige overdrijving, speelt gretig in op Franky’s acteerprestatie en danst als één overjaarse ballerina naar boosdoener Kieft, tast zwierig naar zijn borstzak en sluit hem onmiddellijk uit. Een kaakslag voor de Nederlanders. Het incident blijft Oranje de hele wedstrijd parten spelen. Zelfs Van Basten is het noorden kwijt en incasseert even later een stupiede gele kaart. De beste aanvallers geschorst voor de terugwedstrijd. Na twintig minuten scoort de kleine Prins het enige doelpunt van de wedstrijd. Merci Franky.Vercauteren is een onverzettelijke leider. Volgens sommige een nors en koppig man, voor anderen, zoals ik, een echte kampioen. Kampioenen zijn géén makkelijke jongens. Ze weten wat ze willen. Frank Vercauteren maakt wezenlijk deel uit van de mooiste periode van de Rode Duivels (EK ’80, WK ’82 en het WK’86) en “zijn” RSC Anderlecht. Van 1966 tot 1987. Géén toeval. Als profspeler voetbalde hij Vijf Europese finales bij elkaar en won er drie. Van alle voetballers van paarswit ooit, heeft hij de meeste prijzen gewonnen in verschillende competities. Voeg daar 367 wedstrijden in de Belgische Eerste klasse aan toe en 92 doelpunten. De geniale linkspoot is een levende legende. De Gouden Schoen van 1983 bezat de gave van de meest zuivere voorzet ooit. Géén enkele voetballer die hem later, als trainer, diende was beter dan hemzelf. Bovendien is Frank Vercauteren een rasechte Brusselaar, een van de actoren van mijn mooiste voetbalherinneringen. De afgemeten voorzet voor Erwin Vanderbergh is de prachtigste. 1-0 tegen het Argentinië van Maradona tijdens de openingswedstrijd van het WK ’82.  Ik heb seizoenen lang met zijn naam trots op de borst gevoetbald.  “Frank Vercauteren Sport”, zijn sportwinkel op “de spiegel”, het Koningin Astrid plein in Jette, sponsorde de jeugd van SCUP. Winnen en verliezen, van de cadetten tot en met de juniores, met Franky op de buik en in het hart. Frank Vercauteren, kom terug. En snel. Als technisch directeur van paarswit of, nog liever, als hoofd opleidingen en voetbalzaken bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond. De Koninklijke heeft dringend een Prins nodig.

21:25 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: franky vercauteren |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.