23-09-07

ROYAL WHITE STAR EVERE

Een nieuwe wereld gaat open wanneer ik in het zonovergoten Sint-Job- In’t-Goor aankom. Een wereld van zorgvuldig gesteven en volmaakt gestreken uitrustingen, een sportparadijs met volmaakt onderhouden synthetische velden in een prachtig bos, waar middle-aged mannen pastelkleurige pull-overs dragen, nonchalant over de schouders geknoopt. Ze roken fijne cigarillos, aan hun zijde pronken volmaakt egaal getaande rimpelloze echtgenotes, de gespierde billen strak gespannen in designer jeans. Liposuctie en Botox worden hier niet verward met uitheemse vogelsoorten. De trotse ouders moedigen de kroost aan in het Hollands of Frans, een ijsgekoelde Chardonnay in de hand. De spelertjes dragen voornamen als Amaury, Bastin, Marie-Célie en Éléonore. De Royal Antwerp Hockey Club lijkt maagdelijk wit. De binding met de Meir en het Kiel is even onbestaand als die tussen Union St Gillis en Affligem. Op de parking staan luxewagens die onlangs voorgesteld zijn op de Autosalons van Frankfurt en Genève. In het clubhouse met parketvloer, hangen nieuwe flat screens waar zeilraces op uitgezonden worden. Digitaal. De barman lijkt op een filmster, alsof hij net uit de Paris-Match gestapt. We worden vriendelijk en beschaafd ontvangen. De préminiemen (kinderen geboren in 1999) van Royal White Star Evere moeten hun tweede competitiewedstrijd spelen tegen de leeftijdsgenootjes uit Antwerpen. Het contrast met onze club is groot. White Star beschikt over welgeteld één synthetisch veld van de eerste generatie voor negentien ploegen. De kleine en sympathieke kantine, bemeubeld met formica materialen, wordt gedeeld met de Tennisclub die een paar gravelterreinen en een oude “ballon” telt. De Brusselaartjes krijgen, bij aanvang van het seizoen, een eenvoudig rood wedstrijdshirt waar ze zelf voor moeten zorgen. Het shirt van mijn dochter en haar vriendinnetje zijn al zoek, die van de sterspeelster al roze uitgewassen. Elodie, onze coach, is ongedwongen en gedreven. Ze ontfermt zich benevool, met veel bezieling, over de préminiemen. Elodie is franstalig en studeert dit jaar af aan het Nederlandstalig Sint-Jozef college van Stevens-Woluwe. Ze twijfelt of ze volgend jaar aan de VUB of de ULB gaat studeren. De Brusselse meerwaarde. Beide trainers leiden samen de wedstrijd in goede banen. De pedagogische meerwaarde van de dubbele scheids is opmerkelijk. Elke fout wordt rustig uitgelegd door een vertrouwelinge. Bij twijfel lossen de volwassenen het beleefd onder elkaar op. Fair Play is dialoog. Ik hoor géén enkele schelpartij. Het contrast met voetbal is groot. Aanmoedigingen en beleving. Na de wedstrijd trakteer ik de coach en de meisjes, samen met de andere meegereisde vader, een echte hockey kenner. Volkoren broodjes met Noorse zalm zijn hier beschikbaar. We houden op chips en water. De thuisclub biedt hier géén bonnetjes aan de tegenpartij. Tijdens de verre rit naar Brussel eten mijn passagiertjes gretig hun boterhammen in de wagen. Kirrend en giechelend. De 1-4 overwinning smaakt zoet.    

14:27 Gepost door David Steegen in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hockey in brussel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.