23-09-07

L'ENTENTE BRUXELLOISE

Alles is voorbij. De zomer is vervlogen en Brussel zal dit seizoen, sinds mensheugenis, géén Champions League wedstrijden mogen beleven. Jammer dat het “Fenerium”, de fanshop van Fenerbahçe in de Koningsstraat, niet méér bestaat. Het zou gouden zaken hebben gedaan. De verkoop van topschutter Mémé Tchité aan, godbetert, Santander moet het mislopen van naar schatting tien miljoen kampioenenbal euros goedmaken. De smaakmakers uit de Jupiler League gaan naar de kleine clubs uit de grote voetballanden.De transferperiode zit er sinds vorige vrijdag ook op. Sportief noodlijdende clubs als FC Brussels hoopten nog snel enkele goede zaken te doen. Zoals nuchtere huismoeders die op het einde van de solden nog snel even de Innovation en de C&A binnenlopen om in de laatste bakken te gaan snuffelen en graaien. De strategie liep gruwelijk mis. Gregory Dufer, op overschot bij Club Brugge, verkoos Luik boven Molenbeek en Sven Kums, veelbelovende jongeling van RSC Anderlecht moest, vanwege een oude twist tussen Johan Vermeersch en Herman Van Holsbeeck, aan de Theo Verbeecklaan blijven. Die andere Brusselse volksclub, Union Sint Gilloise, kreeg dan weer Siani grootmoedig in bruikleen van moederclub Anderlecht. “The Bhoys” – ik zal nooit aan de naam wennen -, de harde kern van Union, zal het niet graag lezen maar paarswit heeft wellicht hun geliefde gered. Siani is (belgische) top, een sierlijke voetballer. De eerste tekenen van een “Entente Bruxelloise”, mag ik hopen. FC Brussels mag tot dusver niet meegenieten van de embryonale vriendschap. Ruzies, onverzoenbare ego’s en misplaatste nostalgie naar lang vervlogen tijden staan vooralsnog een logische samenwerking in de weg. Economische werkelijkheid, visionnaire bewustwording en, wie weet, de staatshervorming zullen de Brusselse clubs dichter bij elkaar brengen. Feyenoord leende haar meest belovende jongeren jarenlang uit aan stadsgenoot Excelsior Rotterdam. Landgenoten Thomas Buffel en Gil Swerts werden er, als ruwe diamanten, geslepen. Feyenoord werd er veel beter van en Excelsior overleefde. Zo ver zijn we in dit gewest nog lang niet. De huidige Brusselse voetbalfolklore herinneren aan befaamde “no-cash” transfers. Dimitar Berbatov, de Bulgaarse steraanvaller van Tottenham Hotspur werd door CSKA Sofia bij zijn eerste club Pirin Blagoevgrad voor 20 paar voetbalschoenen “weggekocht”. Marius Cioara verkastte van UT Arad naar Regal Hornia in Ecuador in ruil voor 15 Kg...worst. Zo ver mag het in Brussel niet komen. Het is eigenlijk eenvoudig. De top bij Anderlecht, de jonge talenten ervaring laten opdoen bij FC Brussels en Union. Eendrachtig de opleiding verzorgen van Kompany’s opvolgers op basis van een éénduidend weloverwogen project dat we van de Hollanders afkijken. Bij lucratieve doorverkoop genieten de drie partijen van de opbrengst. Binnen tien à vijtien jaar spelen er Brusselaars bij Chelsea en Milan. Fusies hoeven er  niet aan te pas komen. Elkeen mag in zijn eigen kleuren blijven voetballen, op zijn niveau. Ook het delen van vernieuwde infrastructuur behoort tot de mogelijkheden. Brussel zou als model moeten dienen voor de twee andere regio’s. Eendracht Maakt Macht.

14:21 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brussel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.