18-08-07

De Natie Vlaanderen

Lokale Verankering is het leitmotiv van FC Brussels. De band met  Brussel wordt inniger.  Als we niet opletten wordt de Meybuum binnenkort gepland op het kruispunt van de Mettewie met de Gentse Steenweg. Voorzitter Johan Vermeersch haalde alvast een man uit eigen gouw binnen. De nieuwe assistent is Brusselser dan Manneken Pis, de tiende bol van het Atomium. Bovendien is Edy de Bolle cosmopoliet. Afrika, méér bepaald Ivoorkust, is zijn specialiteit. Hij werkte jarenlang voor Beveren. De man van Sint-Agatha Berchem kan te allen tijde inspringen indien de Fransman zou (moeten) vertrekken. Edy is een kampioen, met RWDM in 1975. Hij voetbalde ook voor Anderlecht. De Bolle zou moeten overnemen in oktober, waarschijnlijk al september. Die andere ket, Kapitein Haydock, in Ukkel geboren, is na een lange blessure verrezen. Ze zijn zeldzaam, de Haydocks van deze wereld. Mannen uit een stuk, gedreven door trots, wilskracht en dankbaarheid voor het mooiste beroep ter wereld. Alan Haydock geeft zich eerstdaags op voor een managementsopleiding aan de Vlerick hogeschool. Hij zal slagen.    Alan Haydock zal berekenen dat, als één honderste van het miljoen Brusselse inwoners een seizoenskaart neemt, FC Brussels dan bijna volmondig Brussels genoemd kan worden. Tienduizend bovenop de huidige tweeduizend abonnees. Hoe mooi zou dat niet zijn? De BXL Boys XXL. Ellelange files op de kleine en grote ring op wedstrijddagen. Europees voetbal. Eerst intertoto, dan UEFA en daarna méér. Wie weet? Binnen enkele jaren doemen de eerste petities op van verzuurde buurtbewonders, grimmig protesterend tegen zoveel voetbaloverlast. Ik kan spontaan een beeld oproepen van Johan Vermeersch, intussen grijzer en ronder geworden, gewichtig geflankeerd door sportieve en commerciële directeurs, assertief schrijdend, op weg naar een audientie bij de Brusselse gezagsdragers om een visionair futuristisch stadionproject te bespreken. De nationale en internationale camera’s zijn erbij, de lokale hadden zich helaas van dag en uur vergist. Het stadion met uitschuifbaar dak, inschuifbare atletiekpiste – FC Brussels is een omnisportverenging geworden -, Olympisch Zwembad naast de kleedkamers, een sporthal onder de tempel en een modern kantorengeheel annex winkelcentrum aan zuid- en noordzijden wordt besproken. Alternerend voetballen in een gezamenlijke voetbaltempel met broer Anderlecht, in Schaarbeek, wordt briesend van tafel geveegd. Ook Union wil hulp bieden. De goede bedoelingen uit Vorst (of is het Sint-Gillis?) worden stilzwijgend weggegeeuwd. Vermeersch dreigt. Hij oppert een verhuis naar het buitenland, de Natie Vlaanderen (NV). De N.V. is, na twaalf staatshervormingen en evenveel hevige schermutselingen in de straten van Brussel, inmiddels onafhankelijk geworden. De jongens van de Brusselse harde kern zijn woedend en draaien, bij wijze van protest, hun rug vernederend lang naar de eretribune tijdens een thuismatch tegen de ambitieuze fusieclub FC GAG (Groot Antwerpen Germinal). Ze heffen een Brusselse versie van de Marseillaise aan. Bart De Wever, Minister-President-Generaal-der-Natie-Vlaanderen, zit naast Johan Vermeersch in de eretribune. Hij kan het tafereel niet smaken en verlaat misnoegd het stadion. Op de (te kleine) parking moet hij uren wachten voor hij kan vertrekken. Het hoofd der parkingwachters, officieel “fleet parking manager”, de kleinzoon van Edy De Bolle, weigert grijnzend de nummerplaten van de blokkerende auto’s af te roepen. FC Brussels blijft in Brussel. Voor altijd. Toch eerst even de werkelijkheid trotseren, Nul op Zes. Punten pakken en de witte merel, Pavel Fort, spelgerechtigd krijgen. De tijd dringt.

01:07 Gepost door David Steegen in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de natie vlaanderen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.