25-07-07

JOAO HAVELANGE

Ik liep gisteren een dag lang in de voetsporen van Evaristo, Zico, Rivelino, Didi, Vava, Socrates, Zico, Romario, Branco, Cerezo, Junior, Edmundo, Ronaldo, Garrincha en Pelé. Negen uur gespendeerd in het "Estadio Mario Filho" ofte het "Maracana", epicentrum van alle voetbal. Voor de VIP ingang staan twee grote wandfoto's van de grootste, de beste Braziliaanse voetballers allertijden. Er is ruimte voor nog meer fresco's. Kaka staat er ook tussen. Als enige met het blauwe truitje. Voor de levensgrote afbeeldingen, op de grond, tegels, ronde naamplaten van oude en huidige glorieën met hun voetstappen erbij, voor de eeuwigheid in beton gegoten. De voeten van Romario zijn klein. Voetballers met kleine voeten zijn beter. Die van Garrincha zijn kinderachtig. Groot voetballer. Ik voelde me als een katholiek met een VIP Pasje voor het Vaticaan. Brazilianen weten hun Goden te eren.

 
Mario Filho, een journalist, naar wie het het sacrale voetbalhuis genoemd is, wint de prijs voor de mooiste voetbalquote: "het is moeilijker om de liefde voor een voetbalteam te beeindigen dan het stoppen met het liefhebben van een vrouw" . Ik mocht op het veld, het gras. Tot een rare Braziliaan - hoewel ik alle mogelijke pasjes en accreditaties in mijn bezit had - mij tierend van het heiligdom verjaagt. Mijn aarzelende "I am the nefew of Pol Van Himst" haalde niets uit. We zijn hier niet op SCUP Jette. 'S avond de halve finale (Vrouwen) Brazilië - Mexico aanschouwd.
2 - 0. Maracana halfvol. Mooi naief voetbal. "Marta", de nummer 10 van de Oestrogeen-Selecao, is Ronaldinho met (mini) borsten en ruimte. Zeëen.
In de tribunes was het zo mogelijk boeiender. Samba dansende deernes. Niet altijd mooi, wel zwoel. Mannen bewegen complexloos mee. Ik kan ze geen ongelijk geven. Evenveel rythme op het veld als ernaast. Flamengo, Vasco, Botafogo, Santos, Recife...alle clubs magistraal naast elkaar. Hier zou ik ook naar vrouwenvoetbal gaan.
 
Ik heb een kort interview van de verantwoordelijke voor het onderhoud van het heiligste gras afgenomen. Mijn eerste vraag "hoe voelt het om de belangrijkste job ter wereld te hebben?" wordt beantwoord met een stralende lach. Zonder woorden. "Wie is de beste voetballer die je hier ooit heb zien voetballen? " Antwoord: "Felipe van Flamengo". Opzoeken bij thuiskomst, noteer ik in schrift. Wat een stad. Alles, zo niet heel veel, in het teken van het voetbal en sport. In alle wijken, alle straten zijn er veldjes waar voortdurend op gevoetbald wordt.  
 
Gisteren is het Futsal (zaalvoetbal) toernooi begonnen. Normaal géén Pan Am discipline maar omdat de Brazilianen hier heel goed in zijn is het per grote uitzondering éénmalig ingevoerd. Land naar mijn hart. Pure magie gezien (ik zie alle voetbal in HD). FC Fidel met 8-0 naar huis gestuurd. De Cubanen hadden misschien honger. De bewegingen van de Carioca-ster, Falcao (jawel net als de voormalige AS Roma speler) zijn onbeschrijfelijk. Ik heb zin om hem na te doen op een pleintje, zoals vroeger, na het aanschouwen van Gerald Vanenburg.
 
Deze morgen heb ik Mister Joao Havelange mogen interviewen. One-On-One in prachtig, lijzig Frans. De ontmoeting vindt plaats in zijn statig, erg luxueus kantoor downtown Rio. Op het 21ste. Met huispersoneel. In de vergaderzaal enkele uitgestalde geschenken en foto's mogen bewonderen. Het bord van de "Royal Belgium Football Association" is opmerkelijk. Op het kleinood, in reliëf, "ons" bondsgebouw dat, o zo belgisch, lijkt op een uit haar voegen gebarste bungalow maar toch wel opvalt naast die rare Chileense schaal. De foto met Clinton en protégé Sepp Blatter, de oorkondes van ongeveer alle universiteiten van de wereld ademen autoriteit en erkenning uit. Joao Havelange, aan wie ik bijna een volledig hoofdstuk gewijd heb in "De Zomer van Mexico '86" is een statig man van 91, scherp van lichaam en geest (hij zwemt elke morgen een uur) rijgt de wijsheden aan elkaar. Wanneer ik hem herinner aan zijn Luikse roots, straalt hij. Een groot man. Niet van het soort dat de Marseillaise begint te zingen als de Belgen spelen. Michel D'Hooghe krijgt lof wegens de Casa Hogar. Ik vraag hem om goede raad. Het Belgisch voetbal moet gered worden. De grootmeester stuurt ons richting Congo. "Une ancienne colonie avec qui vous entretenez des liens étroits. Ils ont faim, ils veulent sortir de la pauvreté. Ils sont plus agiles, il ne sont pas comme nous mais il y a là un réservoir énorme de bons joueurs qui pourraient avoir la double nationalité" Timmy Simons zal het graag horen. Dat we niet aan Congo gedacht hebben? "vous êtes peu, 10 millions, la Hollande puise bien au Suriname, pourquoi pas la Belgique au Congo?" voegt hij snel toe. Mbokani Rode Duivel?
   
Zijn verklaringen over het voetbalbeleid (en sportbelied in het algemeen) zijn wijs "la passion est une chose, la gestion une autre". Hij somt de inkomsten van al "zijn" WK's op, in Euro's en dollars. Quel homme. Na afloop vraag ik of ik met hem op de foto mag. "Evidemment. l'honneur est tout pour moi".  En passant krijg ik nog een compliment voor mijn puike research. Ik antwoord, bijna hoogmoedig, dat dat niet echt nodig was gezien mijn liefde voor het spelletje (en passant vermelding van  boek) . Joao van Luik glimlacht lief, minzaam en bijna nederig. "Vous serez ici toujours chez vous". Nu mag ik stralen. Ik houd van de statigheid. Ik denk even aan het WK '78, toegewezen aan Videla, van beroep dictator (van Argentinië). Onder het River Plate Stadion in Buenos Aires, (een van de WK tempels destijds), net onder de kleedkamers, bevonden zich de grootste martelkamers bestemd voor dissidenten en opposanten. De Nederlanders hebben zelfs even geopperd niet naar Zuid-Amerika af te zakken. "La Passion est une chose, la gestion une autre". Ach, Argentina gaf de slangenmens (Rensenbrink) aan de wereld. Rotpaal.
Havelange, smaakvol, strak in het pak, hoopt 2010 (WK Zuid-Afrika) te halen. Nog een paar lengtes.
 
Morgen, als God het belieft, draai ik een portret van CR Flamengo, home of Zico, Tostao, Zagallo, Bebeto en Junior. Zo niet vergaap ik me aan de Futsal. Als dat niet lukt, loop ik achter ontbrekende tapes aan.
 
 
 
 

00:12 Gepost door David Steegen in voetbal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joao havelange |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.