19-07-07

SCUP JETTE

Ik heb voetbalschool gelopen bij SCUP Jette, Sporting Club Union Progrès aan de Tentoonstellingslaan. Ik speelde er van mijn tiende tot mijn twintigste. Een heerlijke tijd. Mijn eerste trainer was de vader van Daniël Renders, de huidige assistent van Franky Vercauteren. “Monsieur Renders”, streng en rechtvaardig. Een man van weinig woorden. “Lange (ik was groot toen ik klein was), ik zet aa oep de libero. Défènse. Quand tu as la balle, wegshotte en sumpel spèile”. Mijn eerste officiële wedstrijd, op een regenachtige zaterdag in september (1976) thuis tegen Anderlecht, verloor ik met 0-17. Tranen met tuiten gehuild. Vader ving me op zoals het hoort. “Gij hebt nog veel te leren gij. Hebt ge nog huiswerk?”. Hij draaide zich om, ik slikte mijn tranen in en we gingen over tot de orde van de dag.

De eerste echte levensles. Er komt altijd een volgende wedstrijd. Goed dat mijn bescheiden voetbaloopbaan met een ontgoocheling begon. Ik groeide uit tot een pleintjesvoetballer met veel inzet. We speelden ontelbare partijtjes in het Boudewijn park, op het grote grasveld in de tuinen van “Tyteca” ofte “Clinique Sans Souci” aan de Dieleghemse steenweg, tegenvover het ouderlijk huis. Theater, een intrigerend rollenspel. “wij zijn Inter Milaan of neen, wacht, Nottingham Forest”. Na de Engelse “Cup Final”, de belangrijkste wedstrijd van de wereld, troepten we samen en herspeelden de wedstrijd. “Ons” Tottenham – Queens Park Rangers van 1982 staat nog steeds in mijn geheugen gegrift. De epische duels werden abrupt afgebroken door de duisternis, ruzie, een woedende moeder, een gebroken ruit of een politiepatrouille. SCUP Jette vervolmaakte de vorming. We werden gehard, leerden samen winnen en veel verliezen, ambitie - vechten voor een plaats in de basiself is niet makkelijk -, nobele principes als solidariteit en wederzijds respect wars van afkomst, taal , rangen en standen, werden al voetballend bijgebracht. SCUP, en alle amateurclubjes van de wereld, staat gelijk met authentieke sociale mix.  Daar kan géén overheidsprogramma tegenop. Drie Brusselse Vlamingen – eigenlijk twee en een halve - Ik heb een Italiaanse moeder, een Vlaamse vader, sprak thuis nederlands en liep school in het frans - twee licht ontvlambare Italianen, een zevental Franstaligen, “Tshikke” onze Congolees, “Anneet” onze métis en enkele passanten vormden de kern van tien jaar samenhorigheid. Rasechte Brusselaars. Niet één speler woonde in de Dansaertstraat. Technisch voetbal ook. Grootstedelijk. “Poorten/Petit Ponts” (de Bal vernederend tussen de benen van de tegenstander spelen) was soms belangrijker dan scoren. De “lopers” gingen al gauw aan atletiek doen. Op een grauwe zondagmorgen in november afreizen naar het onherbergzame Pamel om er elf stevig uit de kluiten gewassen Denderzonen met een gezonde blos op de wangen te bekampen vergt training, techniek en discipline. Welkom waren we nooit. “Brussel”, het francophone oord des verderfs. Normenloze betweterige dikke nekken. We bleven immers altijd voetballen, assertief en arrogant, de atletische aanslagen ten spijt. We sloegen altijd terug. Letterlijk.

Onze zwarte speler werd ooit in Asse uitgescholden voor “vuile neger”. De hoogblonde dader ging er heimelijk vanuit dat “Tshikke” géén nederlands verstond. Hij had hem niet gehoord. Enkele minuten later slofte ik naast het schriele valsaardje met de blauwe ogen, ver weg van de actie, en fluisterde hem enkele bedreigingen toe, in het frans, om hem helemaal uitzinnig van woede te krijgen. Het manneke begon te schoppen en werd algauw uitgesloten. Terwijl ik kermend als een volleerde Uruguayaan op de grond wriemelde, moest het ventje zich gaan douchen. Hij liep me met een machteloze blik voorbij, ik toverde een zelfgenoegzame hatelijke glimlach tevoorschijn. Van oor tot oor. De ref had het gezien. Ik kreeg geel. Hij vroeg mijn naam. “cklmnnx” mompelde ik. “Kan u dat even spellen? ”. “C-K-L-M-N....” begon ik. De maat was vol. Ik kreeg onmiddellijk rood, achteraf zes weken schorsing en een straftraining bovenop.

Voetbal vormt.     

22:24 Gepost door David Steegen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: jette |  Facebook |

Commentaren

Beste, Ik hou mij reeds lange tijd bezig met het vastliggen van het archief van KMSK Deinze. Ik ben reeds lange tijd op zoek naar de juiste datum van een wedstrijd gespeeld tussen SK DEINZE - SCUP JETTE op het terrein van Deinze (Astenedreef).
Het moet gespeeld zijn tussen 1954 en 1962.
De uitslag was 1 - 2 in voordeel van Jette. Wat ik nog weet is dat beide doelpunten van Jette gemaakt werden door MARTINE.
Aan de rust was het 1 - 0. Volgens mijn info was het een oefenwedstrijd???
Weet u hiervan iets meer?
Bedankt en met vriendelijke groeten..Marnix Cornelis
marnix.cornelis@gmail.com

Gepost door: marnix cornelis | 19-11-10

De commentaren zijn gesloten.