04-03-07

Mbark

Moest ik Nederlander zijn, dan had ik een seizoenskaart van Ajax Amsterdam. Ik houd van de branie, de gochme, het technisch voetbal, liever mooi voetbal en verlies dan omgekeerd, de niet aflatende zelfkritiek en arrogantie. Ongebreidelde ambitie ook. Het is nooit goed genoeg. In de Arena, het kille high tech stadion, galmt "Daar hoorden zij de Engelen zingen". Het levenslied gaat steeds weer door merg en been.

Ajax is Cruyff en omgekeerd. De Grootmeester, de man van "Elk nadeel heb z’n voordeel" – een quasi volmaakte levensvisie –, is een genie. Dit seizoen maken twee Belgen uit Kappellen het mooie weer bij de Nederlandse wereldclub. Tom De Mul en Thomas Vermaelen zijn zekerheden. Vooral De Mul past bij de club. Hij is dartel en snel. Een buitenspeler zoals ze in België al sinds 1830 niet meer maken. Ajax Amsterdam is de club van Youp Van ’t Hek, een van mijn favoriete cabaretiers. Rik De Leeuw is voor Sparta, toch een klasse of twee minder dan Ajax. Het Ajaxgevoel wordt briljant beschreven in David Endt’s "De Godenzonen van Ajax".

Terug naar België: enkele weken geleden ging ik naar Anderlecht kijken. Gewonnen van Sint-Truiden, ,niet meer, niet minder. Het mooiste moment was de huldiging van de nieuwe Gouden Schoen. De Nederlandse Marokaan of omgekeerd, Mbark Boussouffa, balvirtuoos, verdient de opperste individuele bekroning. Een voorbeeld van integratie, een grote persoonlijkheid.

Mbark Boussouffa is opgeleid door Ajax. Kan geen toeval zijn.

Op 4 februari speelde Ajax tegen aartsrivaal Feyenoord. Helemaal niets voor Rotterdam. Het werd 4-1. Eén wereldgoal van Demul. Ik mocht erbij zijn, met een "All Access pasje", vervolgens in de eretribune. Ik heb de godenzonen van dichtbij bewonderd en David Endt ontmoet.

 

De herinnering alléén al bezorgt me nog steeds slapeloze nachten.

16:20 Gepost door David Steegen in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mbark boussouffa |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.