23-11-06

HARRY REDKNAPP

Ik mag beroepshalve in elke Belgische voetbaltempel van de Jupiler League bijna overal gaan en staan waar ik wil voor, tijdens en na de wedstrijden. Ook naast het veld. Een intense ervaring, vooral wanneer je zelf gevoetbald hebt, ongeacht het niveau, en van het spel houdt. De bedrijvigheid en de stress van spelers, officials, bobo’s , journalisten en publiek is onbeschrijfelijk. Steeds weer, week na week. De verwondering verdwijnt nooit.  

 

Het is ook altijd wat schrikken. Twee weken geleden heb ik de topper KRC Genk - Club Brugge van op de grasmat van het Fenix stadion mogen meebeleven. Op enkele meters van beide “banken”. Cornelis, ex-Bruggeling, werd verbaal aangepakt door de “Blue Army”, de harde kern van Club en voormalige Genkenaar Koen Daerden werd dan weer uitgefloten door de “Kop” van KRC. Niet flauw over doen, zo gaat dat nu eenmaal. Het is voetbal. De spreekkoren klinken ongemeen hard als je op het veld staat.

 

In 1994 was de flamboyante Harry Redknapp, de huidige trainer van Portsmouth (UK), assistent trainer van West Ham United. Tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Oxford City kreeg “Hammer” Lee Chapman bakken vernederende scheldtirades over zich heen van een van zijn eigen supporters. De luidruchtige skinhead bleef, de hele eerste helft lang, verbaal op hem inhakken. Na affluiten draaide Redknapp zich om en vroeg hem “of hij even goed kon voetballen als praten”. De man schrikt. “Wel”, zei Redknapp, “ik ga je natte droom waarmaken: je mag voor West Ham spelen. Kom naar beneden en ga je omkleden”. Tien minuten later verscheen de man beduusd in de uitrusting van zijn

dromen op het veld. “Wie is dat?” vraagt een meegereisde journalist. “Wat?” antwoordt guitige Harry “heb je de wereldbeker niet gevolgd? Dat is de Bulgaar Tittyshev!” De supporter speelde de volledige tweede helft en scoorde. Echt gebeurd. De fan, de 27-jarige Steve Davies, was zes jaar eerder met amateurvoetbal gestopt. Het bestuur van West Ham was zo onder de indruk van de aanpak van Redknapp dat hij een maand later hoofdtrainer werd.

 

Van Davies hebben we nooit meer iets gehoord, maar ik ben ervan overtuigd dat hij heel even de gelukkigste man ter wereld moet geweest zijn. Waarschijnlijk nu nog. Al heel mijn leven droom ik hiervan. Met de helden mogen voetballen moet hemels zijn. Ik word zaterdag veertig.

 

21:45 Gepost door David Steegen in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: redknapp |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.