31-10-06

FAITS DIVERS

De tiende speeldag blijft me bij.

De shirtsponsor van Germinal Beerschot Antwerpen, restaurantketen Quick, eiste, na het schandalige gelijkspel – met 11 tegen 8 – tegen Sporting Charleroi, bij monde van een woordvoerder het ontslag van trainer Marc Brys. De man fulmineerde dat “als bij ons een restaurant slecht draait, de directeur ook aan de deur wordt gezet (…) en zet dat maar duidelijk in de krant!”. Dit opmerkelijke feit werd uitvoerig in de (Nederlandstalige) pers behandeld. Dagen nadien mocht Brys nog eens uitleggen hoe beschaamd hij wel niet is en technisch directeur Aimé Antheunis herhaalde zijn steun aan zijn trainer.

De hogere instanties van de fast food keten snoerden eerst de mond van de Beerschot-gevoelige woordvoerder en haastten zich vervolgens om de “goede samenwerking tussen het bedrijf en de club” te benadrukken. Emoties vervliegen snel. Ook zo met “la descente aux enfers” van FC Brussels preses Johan Vermeersch. De bezeten redder van FC Brussels liet zich even gaan. Ontoelaatbaar maar géén halsmisdaad. Een stadionverbod zou eigenaardig zijn. Een andere straf niet. De aanklagers hebben alleszins wat meer kranten en magazines verkocht en hogere kijk- en luistercijfers gehaald. Wat gezegd van de tien rode en talrijke gele kaarten? De meeste zijn terecht. Men kan oeverloos discussiëren over de nuances – was die van Kaliluka een tweede gele waard? Is “overdreven juichen” (truitje uitdoen) “geel”?  –, moeilijk in te schatten. Het grootste slachtoffer van het weekend is ongetwijfeld de minzame Ariël Jacobs die Lokeren dit seizoen niet op de rails kreeg. Lokeren voorzitter Roger Lambrecht is net als Vermeersch. Hij redde zijn club van de ondergang en mag beslissen wat hij wil, ongeacht de kwaliteiten van zijn ex-trainer, ongeacht onze mening ook. Voetbal drijft op emoties, kortstondige “faits divers”. Ze brengen het voetbal op smaak.

 

De vraag is of we ons wel voldoende gebogen hebben over het inzicht van Hugo Broos – al enkele weken leider met KRC Genk - over Jacky Mathijssen – de architect van Sporting Charleroi -, over de goede resultaten van Standard onder Michel Preudhomme of het fenomeen STVV: voorlaatste mèt bejubelde trainer en de wereldgoals van Brussels spits Gorius?

 

De vraag stellen is ze beantwoorden.

22:22 Gepost door David Steegen in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: football |  Facebook |

26-10-06

Sign when you're winning

“Alles waar voetbal om draait zijn de supporters. Zonder hen heeft voetbal géén zin, géén status en géén toekomst. Ik ken professionals die het voetbal als hun eigendom beschouwen en de fans aanzien als een noodzakelijk kwaad die allang blij mogen zijn een onderdeeltje te mogen zijn van het voetbalritueel. Ik ben van mening dat dit omgekeerd zou moeten zijn”. De wijze woorden werden uitgesproken door Alan Harker, voormalig Voorzitter van “The Football League” (De Engelse voetballiga).

 

Het draait om de supporters, niet meer, niet minder. Het begint allemaal in het vak. Elke voetbaljournalist is ooit supporter van een club geweest. Wie het omgekeerde beweert liegt. Supporters wijden hun leven aan de club, werken naarstig voor het jaarlijks abonnement, betalen lidgeld aan de supportersclub om de verplaatsingen mee te kunnen maken en richten hun leven in functie van de voetbalkalender. Spelers zijn tijdelijk, passanten. Clubs en supporters zijn er voor eeuwig. Alle fans ter wereld vormen een gigantisch leger gelijkgestemden, verbonden door een allesoverheersend gevoel: liefde voor voetbal en de club.

 

Vlaams televisie-icoon Marc Uytterhoeven is zo iemand. Enkele jaren geleden redde hij zijn club, Royal Football Club Malinois (KV Mechelen), van de ondergang. Hij zette zijn bekendheid, persoonlijkheid en passie in om zijn geliefde nieuw leven in te blazen. Zelfs supporters van andere clubs hielpen. Gelijkgestemden, weet u wel. Vorige week was het feest “achter de kazerne”. Eerste klasse club Germinal Beerschot werd uitgeschakeld door de Mechelaars. Voor de wedstrijd werd Uytterhoeven, die twaalfhonderd kilometers had gereden om de topmatch bij te wonen, geinterviewed. De redder van RFC Malinois had een sweater van de club aan. Hij deelde de kijkers mee hoe intens gelukkig hij was met de revival van “zijn” club en was oprecht subjectief.

 

In de studio achteraf reageerde voormalig Beveren, Sporting de Portugal en Anderlecht keeper Filip De Wilde verbaasd. Hij vond het eigenaardig dat “zelfs iemand als Uytterhoeven zo passioneel kon zijn over een club”. Een kaakslag voor alle supporters. Van je club houden heeft niets met status te maken. Het zit in je bloed. Zonder supporters géén De Wilde.

 

Heren journalisten, geef het voetbal terug aan de fans en laat de Allatta’s van deze wereld - want die hebben niets met voetbal te maken -voor wat ze zijn. Het is genoeg geweest.

00:45 Gepost door David Steegen in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: supporters |  Facebook |

20-10-06

MERCI JEANKE PHOTO

“Bonjour Monsieur David. Ci-joint quelques photos “souvenirs”. Amicalement et sportivement” Getekend: Jeanke Photo. Het kaartje dateert van enkele weken geleden. Bijgevoegd een foto van ondergetekende met Gilles De Bilde, RTBF sportchef Michel Lecomte (chef sport RTBF) en onze echtgenoten op het gala van de Profvoetballer van het jaar.

 

Jean Van Hauwermeiren is onlosmakelijk verbonden met RSC Anderlecht en draagt als geen ander de Brusselse ziel uit. Jeanke was de goedheid zelve. Hij zwanzde graag en hield van alle voetballers. Enkele maanden geleden maakten we een reportage bij hem thuis over zijn binding met Sporting en de nationale ploeg. Aan de hand van zijn indrukwekkend archief deelde de kranige zeventiger zijn mooiste souvenirs met de RSCA TV filmploeg. Jeanke was een gevoelsmens. Hij kreeg tranen in de ogen toen we polsten naar zijn meest onvergetelijke voetbalmoment.

 

Zoals steeds stond hij tussen een grote schare supporters om foto’s het maken van spelers die het stadion verlieten. Toen de zeventienjarige Vincent Kompany - nog zo'n echte Brusselaar - buiten stapte liep hij recht op Jeanke af en gaf hem zijn trui. “Jeanke, pour toi, pour tout ce que tu fais pour nous”. Zomaar, spontaan, als eerbetoon…Jeanke was er twee jaar later nog steeds door ontroerd. Ik nog steeds.

 

Jeanke laat een zoon achter en duizenden voetbalwezen.

18:40 Gepost door David Steegen in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: jeanke photo |  Facebook |

09-10-06

RICHARD LEEUWENHART "TSJARE" ORLANS

Vrijdag 6 oktober werd Richard Orlans 75 jaar. De levende legende heeft een indrukwekkend en eerbiedwaardig palmares bij elkaar gevoetbald. Hij stamt uit de tijd van de rijke clubs en de arme voetballers. In België heetten zijn tegenstanders Coppens, Houf, Mees, Lembrechts, Piters, De Cleyn – nog altijd topschutter aller tijden van de Eerste Klasse -  en in het buitenland mocht hij het opnemen tegen Sir Stanley Matthews, Puskas, Kocsis, Kopa, Gento, Hidgekuti, Hanapi en Di Stefano. Spelers waar mijn vader de mond van vol had.

 

De rechtsvoetige linksbuiten versloeg ooit Real Madrid met Anderlecht in 1963. Met paarswit won hij twee titels. Hij speelde met “zijn” Gantoise drie keer tegen de Braziliaanse wereldclub Santos onder aanvoering van de beste voetballer ooit, Pélé, en vernederde hen twee keer. De geboren en getogen Gentenaar debuteerde op zeventienjarige leeftijd in het eerste van de Buffalo’s. Hij voetbalde veertien jaar lang (1950 T/M 1964) onafgebroken in de hoogste afdeling, voor drie verschillende clubs. AA Gent – toen nog ARA La Gantoise, Cercle Brugge en RSC Anderlecht. Na de periode in de Aartevelde stad ging hij op dertigjarige leeftijd een seizoen tegen de degradatie spelen bij Cercle Brugge. De onvergetelijke Anderlecht trainer Sinibaldi, apostel van het verfijnde technische voetbal, haalde hem naar het Astrid Park. Paarswit was Orlans niet onbekend. Enkele jaren voordien (1956) had Richard als speler van AA Gent een voetbaltrip van bijna een maand meegemaakt als gastspeler.

Tussen 1954 en 1963 voetbalde hij 26 selecties voor de nationale ploeg bij elkaar. Hoogtepunt was ongetwijfeld de met 5-4 gewonnen wedstrijd tegen het grote Hongarije op 3 juni 1956. Na 45 minuten stond België 1-3 achter. Orlans zette de achterstand recht met twee doelpunten. Hij nette de gelijkmaker en winning goal. De 72.000 aanwezigen in het Heizelstadion – het hoogste aantal ooit -  gingen collectief uit de bol. Richard Leeuwenhart is nog altijd Gents recordinternational. De enige die hem vandaag als Oost-Vlaming naar de kroon kan steken is Olivier Deschacht.

In naam van alle voetballiefhebbers: Gelukkige verjaardag en bedankt.

15:34 Gepost door David Steegen in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voetbalhelden |  Facebook |